Portugalia to ostatni przystanek przed podróżą do Ameryki Południowej. Czuje się to dosłownie i w przenośni, szczególnie na południu kraju. Znajdujący się tutaj Przylądek Świętego Wincentego jest najbardziej wysuniętym na południowy zachód skrawkiem Europy.

 W pobliskim miasteczku Sagres można obejrzeć pierwszą na świecie akademie morską, założoną w XV wieku przez Henryka Żeglarza, patrona odkryć geograficznych. Przy okazji, na skalistym urwistym brzegu oceanu, o wysokości równej Empire State Building, można zjeść „ostatnią kiełbaskę w Europie". Na pomysł ustawienia baru z parówkami wpadł kilka lat temu pewien Niemiec. Stojąc tutaj, patrząc na spieniony i zdający się nie mieć granic Atlantyk, człowiek rozmarza się, np.: „A może za rok Brazylia?".

Portugalia musiała o wiele dłużej niż Włochy czy Hiszpania czekać na turystów z Europy. Baza hotelowa była w porównaniu z konkurentami nie dość luksusowa, żeby nie powiedzieć skromna. Kraj ten wydawał się biedny, zacofany, lokujący się gdzieś na końcu starego kontynentu. Po wejściu do Unii sytuacja raptownie się zmieniła. Portugalia okazała się atrakcyjna, bo rzadko odwiedzana, „taka dzika", a przede wszystkim tańsza. Na przykład niemieccy emeryci zaczęli masowo wykupywać stare domy i działki, chcąc resztę życia spędzić pod słońcem. Wówczas ożywiły się również biura turystyczne,a południowe wybrzeże Algarve z czasem upodobniło do hiszpańskiej Riwiery. Otworzono tutaj nowoczesne cztero- i pięciogwiazdkowe hotele, pola golfowe i nocne kluby. Pozostała jednak i ta stara Portugalia dla koneserów. Za kilka euro można u starszej, schludnie wyglądającej pani w fartuszku wynająć przytulny pokoik. Bez względu na standard zawsze znajdziecie tam ogromne, wygodne małżeńskie łoże - Portugalczycy żartują, że wiedzą, co jest w życiu ważne.
Portugalia staje się i nam coraz bliższa. Hiszpania się już znudziła, a poza tym jest tutaj Ocean Atlantycki, od którego wieje chłodem w 30-stopnio-we upały. Portugalia to też piaszczyste i ostatnie dziewicze plaże. Możesz spędzić na jednej z nich w okolicach Sagres cały dzień tylko we własnym towarzystwie bądź we dwójkę. I to jest piękne!

Dużym nieporozumieniem w Portugalii jest zamawiać znajomo brzmiące cafe, gdyż tutaj pija się bica.
 Jest to podawana w filiżance wielkości naparstka mieszanka specjalnie wyselekcjonowanych ziaren z Angoli i Brazylii. Czarna jak ziemia i bardzo mocna. Portugalczycy kochają kawę (rękordziści zaliczają kilka filiżanek dziennie), a koniecznie w dobrym towarzystwie i z dodatkiem łakoci.
 Zasłużoną sławą cieszą się portugalskie cukiernie, zwane tutaj pastclerias.
 W Portugalii są pyszne ciastka, wiecznie świeże rogaliki i bułeczki. Narodowa dumą są z kolei sardynki z grilla i suszony dorsz, który przed podaniem musi odleżeć się kilka godzin w mleku, żeby zmięknąć.
Może lepiej go zamówić u kelnera dzień wcześniej?
Jeśli przez przypadek trafisz do małej knajpki gdzieś na prowincji, musisz być przygotowany na to, że karta dań będzie napisana tylko po portugalsku i jedyne, co możesz zrobić, to pójść za kelnerem do kuchni i wskazać palcem to, co chcesz zjeść.

 Najbardziej znanym trunkiem tego kraju jest oczywiście porto, wino o korzennym posmaku z winnic usytuowanych w okolicach miasta Porto.
 Północna część kraju od południowej różni się klimatem, pejzażem i architekturą.
 Jest surowsza w wyrazie. Wracając jednak do portugalskich trunków, tym, który gasi pragnienie najlepiej, jest schłodzone vino verde: lekkie musujące białe bądź różowe wino.
Smakuje wyśmienicie zarówno w małej knajpce, gdzie stoliki przykrywa się ceratą, jak i w ekskluzywnej restauracji w najdroższym kurorcie Portugalii
Cascais, oddalonym kilkadziesiąt kilometrów od Lizbony. Tutaj od kilku pokoleń wille przyjeżdżają najbogatsi lizbończycy.

CASCAIS - nadmorski kurort w pobliżu Lizbony. Odwiedzają go bogaci Portugalczycy i miłośnicy golfa.

ESTORIL - największe kasyno w Portugalii i tor Formuły 1. Można odwiedzić 5-gwiazdkowy Palacio Estoril Hotel, zwany zamkiem królów.


LIZBONA podobnie jak San Francisco położona jest na wzgórzach i dlatego amerykańscy turyści czują się tutaj jak w domu. Atrakcją jest jeszcze do niedawna najdłuższy w Europie, 17-km most Vasco da Gama i azulejo - ceramiczne kafelki, widoczne na fasadach i podłogach prawie każdego domu.

PORTO - łączy wiele przeciwieństw. W samym centrum miasta piękne zabytki sąsiadują z lepiankami. Turyści przyjeżdżają tu, abyspróbować słynnego wina o charakterystycznym, korzennym smaku. Jest powiedzenie: „Portozarabia pieniądze, a Lizbona je wydaje".

FATIMA - cel pielgrzymek, gdzie znajdują się groby Franciszka, Hiacynta i Łucji, którym w 1917 roku objawiła się Matka Boska.