Kościół oo. redemptorystów Stella Maris, od
wielu lat uważany jest za oficjalną świątynię ludzi morza. Ciekawą bryłę kościo­ła z wolno stojącą, wysmukłą dzwonnicą projektował Lech Kadłubowski. Odlany z mosiądzu, oryginalny w kształcie ołtarz główny jest wspólnym dziełem Elżbiety Szczodrowskiej i Roberta Peplińskiego, współtwórców m.in. wyposażenia kościoła św. Brygidy w Gdańsku. Interesujące są także  witraże, wykonane w Krakowie według projektu prof. Jerzego Skąpskiego .

Dworzec Morski zbudowany został w latach 1932-1933 do obsługi ruchu pasażerskiego. W czasie wojny dworzec został uszkodzony podczas jednego z nalotów

Obok Dworca Morskiego znaj­duje się nowoczesny budy­nek Kapitanatu Portu, a
pośrodku placu stoi pomnik Ludzi Morza - oryginalna kompozycja  utworzona z głazów, wy­dobytych z dna portowych basenów. Symbolizują one cztery zawody związane z morzem: marynarza, rybaka morskiego, stoczniowca i portowca.

Ulica Świętojańska, blisko dwukilometrowej długości, podobnie jak wspo­mniana wcześniej ul. Starowiejska wiedzie szlakiem starej, wiejskiej drogi łączącej Redłowo z Oksywiem. U jej południowego krańca stała,  od XVIII w  figura św. Jana Nepomucena. Była ona wielokrotnie niszczona , także w czasie II wojny światowej.
Od połowy XIX w. w okolicy tej istniała karczma zwana Karczmą św. Jana i , składająca się- z  kilku zagród osada, również nazywana Świętym Janem. Teren  wzdłuż drogi, między zagonami Gdyni a karczmą, nazy­wano dawniej Drugim Polem. W I połowie XIX w. władze pruskie urządziły tu Królewskie Składy Drewna. Posesje wzdłuż Drogi Św. Jańskiej -jak począt­kowo nazywano dzisiejszą ulicę - zaczęto zabudowywać pod koniec lat 20., jednakże większość zabudowy pochodzi z połowy lat 30. Znajdziemy tu cieka­we przykłady modernistycznego budownictwa mieszkalnego i biurowego. Dziś jest to repre­zentacyjna ulica  miasta, jego centrum handlowe i usługowe.

Pomnik Ofiar Terroru Komunistycznego z lat 1939-1989 od 1998 r. stoi na skrzyżowaniu ul. Świętojańskiej z krótką ul. Pułaskiego. Został on usta­wiony przed budynkiem, który w łatach 1947-1956 był siedzibą  Informacji Wojskowej. Monumentalne gmachy po lewej stronie ulicy zbu­dowano w latach 30. jako zaczątek tzw. Dzielnicy Reprezentacyjnej.

Budynek Banku PKO BP, zbudowany w latach 30., z przeznaczeniem na siedzibę Komunalnej Kasy Oszczędności - pierwotnie Miejskiej Kasy Oszczędności .

Kościół p.w. Najświętszej Marii Panny, przy ul. Świętojańskiej, to najstar­sza świątynia w śródmieściu. Od zarania swych dziejów Gdynia należała do parafii św. Michała Archanioła w Oksywiu
W 1920 r. obok  skupiska chałup i kąpieliska, przy niezabudowa­nej drodze wiodącej ku Świętemu Janowi, stanęła pierwsza  ka­plica. Dwa lata później przystąpiono do budowy właściwego kościoła. W ciągu dwóch lat powstała niewielka  świąty­nia, formą nawiązująca do tradycji polskiej architektury renesansu i baro­ku. Neobarokowy hełm na wieży wykonano w roku 1927. W tym samym czasie zbudowano stojący obok dom parafialny, połączony z kościołem kolumnowym portykiem. Świątynię konsekrowano w 1924 r. jako kościół filialny Oksywia. Po nadaniu Gdyni praw miejskich w 1926 r. utworzono tu osobną parafię, obejmującą cały ówczesny obszar miasta. Zabytkowy już dziś kościół NMP posiada interesujące wyposażenie, W polichromiach widoczne są  motywy kaszubskie i jest Ołtarz główny z obrazem Jana Rutkowskiego Matka Boża Pocieszenia,.

 Obok wznosi się nowoczesny,  Kościół Jubileuszowy A.D. 2000, którego budo­wę ukończono w 1986 r.  Głównym elementem wystroju  jest wiel­ka rzeźba Chrystus Ukrzyżowany, wykonana przez Ryszarda Kaczora z Grudziądza. W tym samym 1986 r. na placu przed kościołem ustawiono zaprojektowany przez Wawrzyńca Sampa pomnik Jana Pawła II.

Pomnik Stefana Żeromskiego - pamiątkowy głaz znajduje się  przy wylocie ul. 10 Lutego. W miejscu tym stał niegdyś dom Jana Plichty-pierw­szego gdyńskiego restauratora. Dom, podobnie jak wznoszący się naprze­ciwko dom wójta Radtkego, zbudowany był w stylu „kurortowym". Od ok. 1910 r. mieściła się w nim restauracja i kawiarnia, obsługująca gości pobliskie­go Kurhausu. Latem 1921 r. na pewien czas zatrzymał się tu wraz z rodziną Stefan Żeromski, pracujący nad Wiatrem od morza.